De aan het Europese Hof van Justitie (EuGH) voorgelegde vraag is voor veel transportondernemingen van groot belang! Achtergrond: transportondernemers laten in hun vrachtwagens vaak tanks inbouwen met een grotere inhoud dan de door de fabrikant ingebouwde tanks, om aan individuele behoeften te voldoen, zoals het transport van containers. Energiebelasting is in principe altijd verschuldigd wanneer diesel vanuit het Europese buitenland het binnenland wordt binnengebracht. Er geldt echter een vrijstelling wanneer de brandstof in een door de fabrikant ingebouwde tank wordt vervoerd. Momenteel is een procedure aanhangig bij het EuGH, Az. 4 K 3691/12 VE, omdat de Douanekamer van het FG Düsseldorf de vraag heeft voorgelegd of de vrijstelling ook geldt wanneer de tanks naderhand worden ingebouwd. In het voorgelegde geval werd de oorspronkelijke tank verplaatst en tegelijkertijd een extra tank met een inhoud van 780 liter ingebouwd. De inbouw vond plaats om de vrachtwagen met containers te kunnen beladen. De vrachtwagen werd in Nederland getankt en overschreed vervolgens de Duitse grens om binnenlandse ritten uit te voeren. De douaneadministratie legde energiebelasting op voor de volledige hoeveelheid getankte diesel met als argument dat geen vrijstelling van toepassing was, omdat de tanks niet standaard waren ingebouwd. De expediteur stelde beroep in tegen het besluit van de douaneadministratie, waarop het FG Düsseldorf zich rechtstreeks tot het EuGH wendde. Het is volgens het FG vanuit Europees recht twijfelachtig of alleen door de fabrikant ingebouwde tanks onder de vrijstelling vallen, aangezien bij de productie vaak meerdere ondernemingen betrokken zijn. Er pleit veel voor om de vrijstelling ook uit te breiden tot tanks die naderhand door dealers zijn ingebouwd. Bovendien is er in het onderhavige geval bij het tanken in het buitenland geen sprake van fiscaal misbruik, maar van het benutten van prijsverschillen tussen de afzonderlijke EU-lidstaten. Wij volgen de procedure met belangstelling en houden u op de hoogte.
Veelgestelde vragen
Veelgestelde vragen
Wanneer is Duitse energiebelasting verschuldigd bij tanken in het EU-buitenland?
Energiebelasting (Energiesteuer) moet in beginsel altijd worden vastgesteld wanneer diesel vanuit het Europese buitenland naar Duits binnenland wordt overgebracht. Daarmee wordt de belastingheffing op de in Duitsland verbruikte brandstof gewaarborgd. Wordt bijvoorbeeld een vrachtwagen in Nederland getankt en passeert deze vervolgens de Duitse grens, dan is in beginsel aan de voorwaarden voldaan.
Welke belastingvrijstelling geldt voor brandstof in vrachtwagentanks bij grensoverschrijding?
Een belastingvrijstelling is van toepassing indien de brandstof wordt vervoerd in een door de fabrikant ingebouwde tank van het voertuig. Hiermee wordt het gebruikelijke grensoverschrijdende gebruik van bedrijfsvoertuigen met standaardtankuitrusting bevoordeeld. Betwist is echter of deze vrijstelling ook geldt voor achteraf ingebouwde tanks.
Waarom bouwen transportondernemingen vaak extra of grotere tanks in hun vrachtwagens?
Grotere of extra tanks dienen om aan specifieke bedrijfsbehoeften te voldoen, zoals het vervoer van containers of langere ritten zonder tussentijds tanken. Ze maken het bovendien mogelijk om prijsverschillen voor diesel tussen de EU-lidstaten te benutten. Vaak wordt de originele tank verplaatst en aangevuld met een extra tank van enkele honderden liters.
Geldt de vrijstelling van energiebelasting ook voor achteraf ingebouwde vrachtwagentanks?
Dit is op dit moment Europeesrechtelijk onduidelijk en onderwerp van een prejudiciële procedure bij het HvJ EU (verwijzing van het FG Düsseldorf, Az. 4 K 3691/12 VE). De Duitse douane weigert de vrijstelling bij niet in serie ingebouwde tanks. Het FG Düsseldorf acht het echter verdedigbaar om ook door dealers achteraf ingebouwde tanks onder de vrijstelling te laten vallen, omdat bij de productie van voertuigen vaak meerdere ondernemingen betrokken zijn.
Wordt het tanken in een goedkoper EU-buitenland als fiscaal misbruik aangemerkt?
Volgens het FG Düsseldorf is hier geen sprake van fiscaal misbruik, maar slechts van het legitieme gebruik van prijsverschillen tussen de EU-lidstaten. Het vrije verkeer van goederen en de concurrentie binnen de interne markt pleiten ervoor dergelijke constructies fiscaal niet te bestraffen. Transportondernemingen mogen daarom in beginsel prijsvoordelen in het buitenland benutten.