„Worden hoogwaardige reclamekalenders aan individualiseerbare ontvangers verstrekt, dan is geen sprake van een reclamemaatregel, maar van een onverplichte gift waarvoor administratieve verplichtingen gelden." (FG Baden-Württemberg 12.4.16, 6 K 2005/11)
In de procedure ging het om wandkalenders met afbeeldingen, die al vele jaren werden geproduceerd en van het bedrijfslogo voorzien. Voor circa 15.000 kalenders waren in het litigieuze jaar ongeveer EUR 175.000,00 aan kosten gemaakt, die als reclamekosten waren geboekt.
Volgens de belastingdienst gaat het hierbij echter niet om reclamekosten, maar veeleer om geschenken in de zin van §4 (5) EStG. De aftrek als bedrijfskosten werd dienovereenkomstig geweigerd, omdat de uitgaven niet afzonderlijk van de overige bedrijfskosten waren geboekt. Het bezwaar- en beroepschrift van eiseres bleven zonder succes.
De reclame die door de onverplichte verstrekking van de kalenders wordt gemaakt, geldt niet als tegenprestatie voor de gift. Aangezien de individuele prijs echter slechts circa EUR 12,00 bedroeg, wordt in beginsel wel voldaan aan de geschenkgrens van EUR 40,00 per ontvanger per jaar. Omdat bij relatiegeschenken met een hogere waarde wordt verondersteld dat met de ontvangers een persoonlijke band bestaat, is een afzonderlijke vastlegging vereist om deze kosten als bedrijfskosten in aftrek te kunnen brengen. In het onderhavige geval is dat niet gebeurd.
Praktijktip
In beginsel zijn geschenken giften die zonder tegenprestatie – dus onverplicht – worden gedaan en de ander verrijken. Er moet echter onderscheid worden gemaakt of de geschenken in verband met een andere prestatie zijn verstrekt. Bij toegiften aan zogenoemde hoofdprestaties zijn beide handelingen met elkaar verbonden en vormen zij gezamenlijk onderdeel van de prestatieuitwisseling. In dergelijke gevallen is dus geen sprake van een geschenkkarakter.
Veelgestelde vragen
Veelgestelde vragen
Zijn reclamekalenders met bedrijfslogo fiscaal aftrekbaar als reclamekosten of als geschenken?
Volgens het vonnis van het FG Baden-Württemberg (12.4.16, 6 K 2005/11) is de gratis verstrekking van hoogwaardige reclamekalenders aan identificeerbare ontvangers geen reclamemaatregel, maar een geschenk in de zin van § 4 Abs. 5 EStG. De reclameopdruk met bedrijfslogo geldt niet als tegenprestatie van de ontvanger. Daardoor gelden de strenge regels voor geschenken aan zakenrelaties.
Welke registratieverplichtingen gelden voor relatiegeschenken zoals kalenders?
Geschenken aan zakenrelaties moeten afzonderlijk en gescheiden van de overige bedrijfskosten worden geregistreerd (§ 4 Abs. 7 EStG). Wordt deze verplichting geschonden, dan wordt de aftrek als bedrijfskosten geweigerd, ook als de grens van 40 euro wordt nageleefd. In de beoordeelde zaak strandde de aftrek van circa 175.000 euro precies op deze ontbrekende afzonderlijke registratie.
Geldt de geschenkgrens van 35 euro ook bij reclamekalenders met bedrijfslogo?
Ja, de geschenkgrens per ontvanger en jaar geldt ook voor reclamekalenders. In de betreffende uitspraak bedroeg de stuksprijs ongeveer 12 euro en lag daarmee onder de grens. Het naleven van de waardegrens alleen is echter niet voldoende voor de aftrek als bedrijfskosten – daarnaast moet aan de administratieve verplichtingen worden voldaan.
Wanneer is er fiscaal eigenlijk sprake van een geschenk?
Een geschenk is een onverplichte schenking die de ontvanger verrijkt zonder dat daar een tegenprestatie tegenover staat. Wordt de gift echter als toegift bij een hoofdprestatie verstrekt en is zij daarmee in een prestatie-uitwisseling verbonden, dan ontbreekt het karakter van een geschenk. In dat geval gelden de aftrekbeperkingen van § 4 Abs. 5 EStG niet.
Waarom volstaat de reclameopdruk niet als tegenprestatie voor de kalender?
Het reclame-effect dat ontstaat door de verspreiding van de kalender geldt juridisch niet als tegenprestatie van de ontvanger. De ontvanger levert geen prestatie, maar neemt de kalender enkel kosteloos in ontvangst. Daarmee blijft sprake van een eenzijdige, onbezoldigde verstrekking, die als geschenk wordt aangemerkt.